24 Kasım 2010 Çarşamba

pavillon en berne



Berne tr pavillon

Bilmemek, görmemek,
dokunmamak ve kırmızıyla çizilen sınırın
üzerinde tutmayı başarabilmek tüm görkemiyle,
 gizemiyle, büyüsüyle...

Ah ama sevgilim, bir tanem,kara büyüm!
gözünü, hayalleri gerçeğe dönüştürme hırsı bürümüş seni!
Yalnızdır akşamüstü uykularında, rüyalarındaki saydam gölgeler arasında
ve düşlerinde yankılanan notasız şarkılarda,
Sonra………………….. ,,
yalnızlığına ihanet eder insanoğlu…
Bilmek, görmek, dokunmak ve kırmızıyla çizilen sınırı geçmek ister;
çıplak ayak, yel değirmenleriyle boğuşarak, susuz kalmayı göze alarak,,
hep tuzak, aynı tuzak
yorulmaz mı hiç?
Ete ve kemiğe bürümek için bir hayali,
rengarenk boyadığı düşlerinden vazgeçer,,
ve büyü bozulur
artık gerçektir
hiç olmadığı kadar
ve yalnızdır
hiç düşlemediği kadar………  ,,
Aslında her hikayenin sonu başından bellidir
yol boyunca sıralanan ağaçları seyretmekten,
uyarı levhalarına dikkat etmez
ve ancak
dev bir çölün ortasındaki “no way out” tabelasını gördüğünde
geriye dönemeyecek kadar uzaklaştığını fark eder.. ,,
yeni bir hayalin peşinde koşamayacak kadar yorgun..
yeni birinin hayallerine giremeyecek kadar gerçek,,,,,,,,,,,,,,,

endely'S


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder