Üstelik bunu ikisi de çok iyi biliyor. İkisi de bundan nefret ediyor. İkisi de bundan bir nokta da hüzünleniyor. Ve ne yazık ki ikisi de bu hüzünden, nefret ediyor...
Çok güzel yürüyorlardı.... yani bir zamanlar.
Yine böyle kar yağarken.Yolun karşı tarafında ki parkta...
Kardan adam yapmayı da seviyorlardı,
üzerine yatıp sarmaş dolaş gökyüzünü seyretmeyi de...
Ne kadar zaman önce idi? Çok değil .. İki yıl önce...O zaman, pencereden birlikte bakarlardı. Biri diğerinin bukleleriyle oynarken ,diğeri avuçlarını gıdıklardı diğerinin...
Biraz komiktiler. Biraz alelacaip.
Bu çekmişti onları sevgiye.
Bütün sorun aynı olmaları mıydı? Savaşa savaşa, seviştiler... Sevişerek bitti mi?
Niçin?
Koltuğa uzattığı bacaklarını artık onun kucağına koyamaması ,üstelik bunu halen istemesi biraz trajik. Bunu ona belli etmek istememesi ise çok daha trajik!
İkisi de bu sessizlikten kurtulmak için ilk adımı bekliyor,diğerinden. Uzayan sessizlikten çıkan tedirginlik.Soğutuyor tüm odayı.
-Evet, yerle bir etmek istedim seni...
**Ettin de zaten...
-Senin de bu konuda çabaların oldu.
** Oldu zaman zaman..
- Birlikte yarattık bu kaosu.
** Birlikte yaptığımız son şey!
- ironik..
** ironik...
- Kaos...
** Kaos...
- Montunu al ,dışarısı soğuk, sana gelen postaları adresine iletirim..
** Gogol'un mama saatini kaçırma...
- Hoşçakal
**Hoşçakal
,,,
endeliy'S






